Zo maak je een hoop plannen voor 's avonds en de volgende dag, en zo kan je ze ook meteen weer aanpassen....
Gisteren was zo'n dag. Het plan was om na het eten heerlijk te gaan hardlopen, en verder: klaar voor de avond. Helaas liep het anders.
Om half 4 werk ik op mijn werk gebeld door Maaike: ze had tijdens de gymles een basketbal tegen/op haar vinger gekregen, die was nu dik en blauw (ondanks koelen). Ze was even bij de dokter langsgegaan, daar kon ze later even terugkomen. Prima, dan hoor ik het wel....
Om kwart over 4 belde ze weer: de dokter dacht dat het óf zwaar gekneusd óf zelfs gebroken was. Er moest een foto gemaakt worden, maar dat mocht ook morgen.
Nu had ik al ergens gelezen dat in sommige ziekenhuizen er op donderdagavond ook poli's open zijn, en volgens de website van het Hofpoort zou daar de Radiologie ook onder vallen. Toch even gebeld, en ja: tot 7 uur konden we daar terecht. Goed, dan springen we nu in de auto, sorry Maya, en komen eraan.
Half 6, Hofpoort ziekenhuis: ja hoor, foto's kunnen worden gemaakt. Normaal gaan ze naar de huisarts en bekijkt die ze verder, maar omdat dit de verdenking van een breuk was, bekeek men de foto's meteen. Bij Radiologie konden ze het niet met zekerheid zeggen, maar het leek wel een breukje.
Toch maar doorgestuurd naar de HAP/SEH en na veel wachten komt een arts je inderdaad vertellen dat er een breukje zit en dat er gegipst gaat worden. Het is wel druk in de gipskamer, dus dat wordt weer wachten.
Eindelijk om 7 uur (eigenlijk viel het nog wel mee) zijn we aan de beurt, en binnen de kortste keren zit mevrouw van het topje van haar vingers tot bijna haar elleboog in het gips.
Zo, klaar en lekker naar huis......Maar ik ga niet meer koken hoor....Goed, in Woerden dan maar even de Mac gepakt, hebben we dat vast gehad. Daarna naar huis, want er moeten een aantal praktische zaken ook nog geregeld worden: huiswerk is er één van, maar ook vervoer van en naar school, want fietsen is een no-go....
Goed, eindelijk, rond 9 uur, is alles geregeld en voorbereid.....niet al het huiswerk is af, maar ik schrijf wel een briefje hoor, ga nu maar lekker slapen, dan ga ik nog even......
hardlopen, want het was mijn trainingsavondje....Eigenlijk zag ik het al in het water vallen, heb ook weer getwijfeld: wel-niet-wel-toch niet.... Het is al donker en het regent weer...... maar zaterdag weer groepstraining en ik heb die tussentijdse trainingen zo nodig..... Goed, telefoon mee, regenjas en veiligheidshesje (fluor-oranje) aan en gaan met die banaan. Maar omdat het al wat later en dus behoorlijk donker was, maar niet mijn eigenlijke stukje langs het kanaal gegaan, maar even door de wijk bij ons, even een half uurtje. Het ging niet super, had ik ook niet verwacht, daar was ik gewoon door alles niet fit genoeg voor, maar de gemiddelde snelheid van dinsdag heb ik toch wel aardig kunnen evenaren.
Het begint gewoonte te worden, hardlopen in de regen, maar de regen is het grootste probleem niet. Het grootste probleem is, dat je daardoor het risico loopt om niet van die bank af te willen komen, en makkelijk toe te geven aan het "ik heb nu geen zin/geen tijd/het is al laat/ het is al donker" verhaal.
Het kost moeite om na zo'n dag toch de motivatie weer te vinden: Nou ik HEB hem gevonden. En de voldoening als je weer thuis komt, is zo groot. Het is me WEER gelukt.
Vandaag is er een zomer-kerst-borrel van een groep ZZP'ers, waar wij ook heen gaan, gewoon, eens wat contacten leggen. Eerst nog een paar uur werken, dan de boodschappen en dan die kant op: tenminste dat zijn de plannen. Maar een dag als gisteren bewijst wel, dat plannen maken eigenlijk helemaal niet handig is.....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten