en wat vliegt zo'n weekend toch eigenlijk voorbij.
om het volgende verhaal te begrijpen, moet ik eerst even e.e.a. uitleggen hoe onze weekplanning eruit ziet.
Normaal verzinnen we donderdag in de loop van de dag/avond wat we in de komende week willen eten. Op basis van deze lijst maken we de boodschappenlijst. Ideaal: altijd duidelijk wat er gegeten wordt, en degene die het eerst thuis is (manlief of ik dan) kan vast beginnen met eten koken. Natuurlijk kan het menu van 2 dagen worden gewisseld omdat er meer of minder tijd is. Omdat ik vrijdags maar een halve dag werk, doe ik aansluitend de boodschappen, meestal "weloverwogen".
Afgelopen donderdag was echter het probleem dat we tot 8 uur onderweg waren, en daarna ook nog druk met andere dingen. Dat had dus het gevolg dat er geen "etenslijst" en dus ook geen boodschappenlijst was. Ook had ik (in tegenstelling tot andere vrijdagen) nog niet gegeten.....Tel al deze dingen bij elkaar op en je hebt: veel lekkere dingen, maar de helft van de boodschappen voor een fatsoenlijke maaltijd niet.
Dat zal dus de rest van de week tussentijds boodschappen doen worden.
Vrijdag was ook de zomer-kerstborrel van de ZZP'ers, erg gezellig zo'n club mannen....lekker eten, gezellig, veel bijgepraat met de andere dames....kortom: gezellig avondje. Helaas voelde ik al iets opkomen, maar had nog goede hoop dat het over zou gaan....
Zaterdagmorgen eerst de hardlooptraining. Helaas had ik al vanaf het begin van de clinics behoorlijk pijn bij de aanhechtingen van de spieren aan het scheenbeen en vorige week werd het echt te erg. Zaterdag ben ik dus wel naar de training gegaan, maar heb niet meegedaan. Er is angst, angst dat mijn lichaam weer zegt dat het niet gebouwd is voor hardlopen...... toch wil ik het zo graag, de motivatie is er nog steeds.
zaterdagmiddag even Bisonspoor, de eerste vergeten boodschappen halen, daarna even naar Woerden, want Maaike klaagt over de niet-gegipste vingers: ze worden dik en blauw....zou een teken van afknelling kunnen zijn, dus toch even langs de SEH. Daar vandaan langs de sportwinkel, een badmintonracket voor Maaike, sportkleding voor manlief en plotseling bedacht ik me: hier hebben ze ervaring met hardloopschoenen, hier komen mijn schoenen vandaan.....ondanks dat ze toen zijn aangemeten, klopt het misschien toch niet helemaal.....misschien dat daar de klachten aan mijn benen vandaan komen.... toch eens overleggen. Ja, het zou kunnen, maar om het goed te kunnen bekijken, moet ik een keer langs komen, met schoenen en alles, dan bekijken we dat.
Ondertussen waren de klachten van vrijdagavond niet echt beter, en zelfs eerder slechter geworden: keelpijn, snotterigheid, koortsigheid.....helaas dus een paar dagen een flinke verkoudheid.
Ondanks alles ga ik vanavond toch de training lopen die ik zaterdag gemist heb, kijken of het lukt, en voor de rest zien we het wel.
ik ga nu mijn spullen maar eens pakken, en dan weer eens een poging ondernemen.
xxx, Maureen
dinsdag 24 september 2013
vrijdag 20 september 2013
het huishouden van Jan Steen.....
Zo maak je een hoop plannen voor 's avonds en de volgende dag, en zo kan je ze ook meteen weer aanpassen....
Gisteren was zo'n dag. Het plan was om na het eten heerlijk te gaan hardlopen, en verder: klaar voor de avond. Helaas liep het anders.
Om half 4 werk ik op mijn werk gebeld door Maaike: ze had tijdens de gymles een basketbal tegen/op haar vinger gekregen, die was nu dik en blauw (ondanks koelen). Ze was even bij de dokter langsgegaan, daar kon ze later even terugkomen. Prima, dan hoor ik het wel....
Om kwart over 4 belde ze weer: de dokter dacht dat het óf zwaar gekneusd óf zelfs gebroken was. Er moest een foto gemaakt worden, maar dat mocht ook morgen.
Nu had ik al ergens gelezen dat in sommige ziekenhuizen er op donderdagavond ook poli's open zijn, en volgens de website van het Hofpoort zou daar de Radiologie ook onder vallen. Toch even gebeld, en ja: tot 7 uur konden we daar terecht. Goed, dan springen we nu in de auto, sorry Maya, en komen eraan.
Half 6, Hofpoort ziekenhuis: ja hoor, foto's kunnen worden gemaakt. Normaal gaan ze naar de huisarts en bekijkt die ze verder, maar omdat dit de verdenking van een breuk was, bekeek men de foto's meteen. Bij Radiologie konden ze het niet met zekerheid zeggen, maar het leek wel een breukje.
Toch maar doorgestuurd naar de HAP/SEH en na veel wachten komt een arts je inderdaad vertellen dat er een breukje zit en dat er gegipst gaat worden. Het is wel druk in de gipskamer, dus dat wordt weer wachten.
Eindelijk om 7 uur (eigenlijk viel het nog wel mee) zijn we aan de beurt, en binnen de kortste keren zit mevrouw van het topje van haar vingers tot bijna haar elleboog in het gips.
Zo, klaar en lekker naar huis......Maar ik ga niet meer koken hoor....Goed, in Woerden dan maar even de Mac gepakt, hebben we dat vast gehad. Daarna naar huis, want er moeten een aantal praktische zaken ook nog geregeld worden: huiswerk is er één van, maar ook vervoer van en naar school, want fietsen is een no-go....
Goed, eindelijk, rond 9 uur, is alles geregeld en voorbereid.....niet al het huiswerk is af, maar ik schrijf wel een briefje hoor, ga nu maar lekker slapen, dan ga ik nog even......
hardlopen, want het was mijn trainingsavondje....Eigenlijk zag ik het al in het water vallen, heb ook weer getwijfeld: wel-niet-wel-toch niet.... Het is al donker en het regent weer...... maar zaterdag weer groepstraining en ik heb die tussentijdse trainingen zo nodig..... Goed, telefoon mee, regenjas en veiligheidshesje (fluor-oranje) aan en gaan met die banaan. Maar omdat het al wat later en dus behoorlijk donker was, maar niet mijn eigenlijke stukje langs het kanaal gegaan, maar even door de wijk bij ons, even een half uurtje. Het ging niet super, had ik ook niet verwacht, daar was ik gewoon door alles niet fit genoeg voor, maar de gemiddelde snelheid van dinsdag heb ik toch wel aardig kunnen evenaren.
Het begint gewoonte te worden, hardlopen in de regen, maar de regen is het grootste probleem niet. Het grootste probleem is, dat je daardoor het risico loopt om niet van die bank af te willen komen, en makkelijk toe te geven aan het "ik heb nu geen zin/geen tijd/het is al laat/ het is al donker" verhaal.
Het kost moeite om na zo'n dag toch de motivatie weer te vinden: Nou ik HEB hem gevonden. En de voldoening als je weer thuis komt, is zo groot. Het is me WEER gelukt.
Vandaag is er een zomer-kerst-borrel van een groep ZZP'ers, waar wij ook heen gaan, gewoon, eens wat contacten leggen. Eerst nog een paar uur werken, dan de boodschappen en dan die kant op: tenminste dat zijn de plannen. Maar een dag als gisteren bewijst wel, dat plannen maken eigenlijk helemaal niet handig is.....
Gisteren was zo'n dag. Het plan was om na het eten heerlijk te gaan hardlopen, en verder: klaar voor de avond. Helaas liep het anders.
Om half 4 werk ik op mijn werk gebeld door Maaike: ze had tijdens de gymles een basketbal tegen/op haar vinger gekregen, die was nu dik en blauw (ondanks koelen). Ze was even bij de dokter langsgegaan, daar kon ze later even terugkomen. Prima, dan hoor ik het wel....
Om kwart over 4 belde ze weer: de dokter dacht dat het óf zwaar gekneusd óf zelfs gebroken was. Er moest een foto gemaakt worden, maar dat mocht ook morgen.
Nu had ik al ergens gelezen dat in sommige ziekenhuizen er op donderdagavond ook poli's open zijn, en volgens de website van het Hofpoort zou daar de Radiologie ook onder vallen. Toch even gebeld, en ja: tot 7 uur konden we daar terecht. Goed, dan springen we nu in de auto, sorry Maya, en komen eraan.
Half 6, Hofpoort ziekenhuis: ja hoor, foto's kunnen worden gemaakt. Normaal gaan ze naar de huisarts en bekijkt die ze verder, maar omdat dit de verdenking van een breuk was, bekeek men de foto's meteen. Bij Radiologie konden ze het niet met zekerheid zeggen, maar het leek wel een breukje.
Toch maar doorgestuurd naar de HAP/SEH en na veel wachten komt een arts je inderdaad vertellen dat er een breukje zit en dat er gegipst gaat worden. Het is wel druk in de gipskamer, dus dat wordt weer wachten.
Eindelijk om 7 uur (eigenlijk viel het nog wel mee) zijn we aan de beurt, en binnen de kortste keren zit mevrouw van het topje van haar vingers tot bijna haar elleboog in het gips.
Zo, klaar en lekker naar huis......Maar ik ga niet meer koken hoor....Goed, in Woerden dan maar even de Mac gepakt, hebben we dat vast gehad. Daarna naar huis, want er moeten een aantal praktische zaken ook nog geregeld worden: huiswerk is er één van, maar ook vervoer van en naar school, want fietsen is een no-go....
Goed, eindelijk, rond 9 uur, is alles geregeld en voorbereid.....niet al het huiswerk is af, maar ik schrijf wel een briefje hoor, ga nu maar lekker slapen, dan ga ik nog even......
hardlopen, want het was mijn trainingsavondje....Eigenlijk zag ik het al in het water vallen, heb ook weer getwijfeld: wel-niet-wel-toch niet.... Het is al donker en het regent weer...... maar zaterdag weer groepstraining en ik heb die tussentijdse trainingen zo nodig..... Goed, telefoon mee, regenjas en veiligheidshesje (fluor-oranje) aan en gaan met die banaan. Maar omdat het al wat later en dus behoorlijk donker was, maar niet mijn eigenlijke stukje langs het kanaal gegaan, maar even door de wijk bij ons, even een half uurtje. Het ging niet super, had ik ook niet verwacht, daar was ik gewoon door alles niet fit genoeg voor, maar de gemiddelde snelheid van dinsdag heb ik toch wel aardig kunnen evenaren.
Het begint gewoonte te worden, hardlopen in de regen, maar de regen is het grootste probleem niet. Het grootste probleem is, dat je daardoor het risico loopt om niet van die bank af te willen komen, en makkelijk toe te geven aan het "ik heb nu geen zin/geen tijd/het is al laat/ het is al donker" verhaal.
Het kost moeite om na zo'n dag toch de motivatie weer te vinden: Nou ik HEB hem gevonden. En de voldoening als je weer thuis komt, is zo groot. Het is me WEER gelukt.
Vandaag is er een zomer-kerst-borrel van een groep ZZP'ers, waar wij ook heen gaan, gewoon, eens wat contacten leggen. Eerst nog een paar uur werken, dan de boodschappen en dan die kant op: tenminste dat zijn de plannen. Maar een dag als gisteren bewijst wel, dat plannen maken eigenlijk helemaal niet handig is.....
woensdag 18 september 2013
training nummer 5
Zit er ook weer op. Gisterenavond alweer in de stromende regen, braaf mijn tijd uitgelopen. Er stond 4 x 3 minuten rennen met telkens 2 minuten pauze op het programma.....Hoe ga je dat voor elkaar breien, als de Running Coach een heel ander schema hanteert? Daar hebben ze iets op gevonden: de Runkeeper App. Zelf je trainingsschema invullen, je eigen muziek erachter en gaan.
Aangezien ik een digibeet ben, zonder smartphone, zat daar natuurlijk het eerste probleem: waar ga je die app installeren? Gelukkig lag er nog een oude telefoon van m'n dochter, dus, geheugenkaart en simkaart overgezet, app gedownload en hij zou het moeten doen. Ja, hij deed het wel, maar nog voor ik de deur uit was, was de accu al half leeg.... stel dan dat ik halverwege zou staan? Nee, toch niet zo slim. Uiteindelijk de telefoon van mijn man, geheugenkaart overgezet, weer de app gedownload en eindelijk: daar ging ik.
Het leuke van Runkeeper is, dat hij met allerlei gegevens komt. Je kan je eigen trainingsschema invullen, inclusief warming-up en cooling down. Vervolgens geef je de tijden voor snel en langzaam op. Daarna geef je aan dat hij muziek op de achtergrond draait (of niet), en je bent klaar voor vertrek.
Bij terugkomst komt de Runkeeper dan met gegevens als: totale afstand, gemiddelde snelheid, maximale snelheid en zo.
Mijn rondje gisteren bestond uit 5 minuten warming up (stevig doorwandelen), 3 minuten rennen, 2 minuten stevig doorwandelen (dat totaal 4 x) en 5 minuten cooling down (stevig doorwandelen). Totaal dus 18 minuten stevig doorwandelen en 12 minuten rennen. In die 30 minuten heb ik een afstand afgelegd van 3 km (volgens de GPS).
De app Runkeeper werkt dus op dit moment goed, maar helaas niet via mijn telefoon en ik ben nog niet aan de beurt om een nieuwe uit te zoeken. Gelukkig heeft mijn man via marktplaats een android smartphone op de kop kunnen tikken, waardoor ik vanaf volgende week (misschien zelfs al vanaf donderdag) met mijn eigen telefoon op pad kan.
Ik ben dus best trots op mezelf, dat ik het weer voor elkaar heb gekregen om van de (nieuwe) bank te komen, en te gaan bewegen. Donderdag weer.
zondag 15 september 2013
afgelopen dagen.....
pfoe, wat een hectische dagen hebben we gehad..... ik zal eens gaan vertellen
Donderdagavond had ik mijn tweede zelfstandige training van Start to run. Ook deze heb ik weer goed uit kunnen lopen.
Voor vrijdag stond er veel op het programma. Ons nieuwe bankstel zou 's middags komen en dat hield in dat we het oude kwijt moesten. Aangezien zelfs de kringloop het niet wilde hebben (het was ook echt slecht), hebben we het zelf maar bij de gemeente stort gebracht. In 3 etappes, want natuurlijk past zoiets niet in een keer in je auto. De gemeente stort is bij ons alleen maar van 10 uur tot half 12 open, dus lekker op tijd aan de gang.
De kamer en de gang een stuk leeggeruimd, zodat er makkelijk met de nieuwe bank gemanoeuvreerd kon worden en daarna begon het grote wachten, want er was een tijdstip vanaf kwart voor 3 afgegeven....
Aangezien we om half 11 alles al verder voor elkaar hadden, zijn we maar boodschappen gaan doen.
Lidl, Bisonspoor, Xenos, broodje eten en snel weer naar huis toe.
Om half 4 kwam er een sms'je: verwacht wordt dat de chauffeur met 10 minuten bij u is....spannend, nu zou gaan blijken of alles wel paste zoals gepland....
Kwart voor 4, een vrachtwagen voor de deur en daar was de bank. Om 4 uur stonde de bank uitgepakt op zijn plek en ja, wat we al dachten bleek toen ook wel: er moest nog een klein tafeltje en een lamp bij, dus op naar Ikea.....Heerlijk, even snel door Ikea heen (we wisten eigenlijk al welk tafeltje en welke lamp het moest worden) en weer naar huis, waar Maaike ondertussen de pizza's in de oven had gedaan. Tafeltje in elkaar, lamp in elkaar en voorlopig kunnen we zitten en eten.
Na het eten maar snel de rest van de kamer opgeruimd en meteen maar de decoratie gewisseld van zomer naar herfst: dat kan zo langzamerhand wel..... en vervolgens: heerlijk genieten van onze nieuwe bank......wel wennen, maar: wat staat hij leuk, en wat zit hij lekker.
Zaterdagochtend was de 2de groepsbijeenkomst van Start-to-run......een training van 1-2-3-2-4 minuten rennen/joggen/dribbelen (alles meer dan wandelen), met telkens 2 minuten pauze ertussen. Vooraf zag ik het nog echt niet gebeuren: 4 minuten, aan één stuk? Gaat vast niet lukken, maar tot mijn grote verbazing is het me wel gelukt.....Ook deze staat op mijn lijstje.....en gek, maar ik heb nu al weer zin in de volgende training.....
's Middags maar weer even naar Bisonspoor geweest, en 's avonds heerlijk wezen wokken.
Nu is het zondagmorgen, maar uitslapen is mijn ding niet zo, dus ik ben al vroeg wakker. Even bloggen, even kopje thee drinken, straks samen ontbijten en eens kijken wat de dag ons verder brengt. Voorbereiden op komende werkweek, waarin Jaco naar de orthopeed moet, er een zomer-kerstborrel op het program staat, en waarin ook gewoon hardgelopen en gesport gaat worden. Enorm veel zin in.
Donderdagavond had ik mijn tweede zelfstandige training van Start to run. Ook deze heb ik weer goed uit kunnen lopen.
Voor vrijdag stond er veel op het programma. Ons nieuwe bankstel zou 's middags komen en dat hield in dat we het oude kwijt moesten. Aangezien zelfs de kringloop het niet wilde hebben (het was ook echt slecht), hebben we het zelf maar bij de gemeente stort gebracht. In 3 etappes, want natuurlijk past zoiets niet in een keer in je auto. De gemeente stort is bij ons alleen maar van 10 uur tot half 12 open, dus lekker op tijd aan de gang.
De kamer en de gang een stuk leeggeruimd, zodat er makkelijk met de nieuwe bank gemanoeuvreerd kon worden en daarna begon het grote wachten, want er was een tijdstip vanaf kwart voor 3 afgegeven....
Aangezien we om half 11 alles al verder voor elkaar hadden, zijn we maar boodschappen gaan doen.
Lidl, Bisonspoor, Xenos, broodje eten en snel weer naar huis toe.
Om half 4 kwam er een sms'je: verwacht wordt dat de chauffeur met 10 minuten bij u is....spannend, nu zou gaan blijken of alles wel paste zoals gepland....
Kwart voor 4, een vrachtwagen voor de deur en daar was de bank. Om 4 uur stonde de bank uitgepakt op zijn plek en ja, wat we al dachten bleek toen ook wel: er moest nog een klein tafeltje en een lamp bij, dus op naar Ikea.....Heerlijk, even snel door Ikea heen (we wisten eigenlijk al welk tafeltje en welke lamp het moest worden) en weer naar huis, waar Maaike ondertussen de pizza's in de oven had gedaan. Tafeltje in elkaar, lamp in elkaar en voorlopig kunnen we zitten en eten.
Zaterdagochtend was de 2de groepsbijeenkomst van Start-to-run......een training van 1-2-3-2-4 minuten rennen/joggen/dribbelen (alles meer dan wandelen), met telkens 2 minuten pauze ertussen. Vooraf zag ik het nog echt niet gebeuren: 4 minuten, aan één stuk? Gaat vast niet lukken, maar tot mijn grote verbazing is het me wel gelukt.....Ook deze staat op mijn lijstje.....en gek, maar ik heb nu al weer zin in de volgende training.....
's Middags maar weer even naar Bisonspoor geweest, en 's avonds heerlijk wezen wokken.
Nu is het zondagmorgen, maar uitslapen is mijn ding niet zo, dus ik ben al vroeg wakker. Even bloggen, even kopje thee drinken, straks samen ontbijten en eens kijken wat de dag ons verder brengt. Voorbereiden op komende werkweek, waarin Jaco naar de orthopeed moet, er een zomer-kerstborrel op het program staat, en waarin ook gewoon hardgelopen en gesport gaat worden. Enorm veel zin in.
dinsdag 10 september 2013
training
nadat ik zaterdag gestart was met de clinic Start-to-run, was het vandaag tijd voor mijn eerste, zelfstandige training. onder begeleiding van Running Coach Renate Wennemars moest ik aan de wandel.
Nu weet ik niet of jullie het weer een beetje gevolgd hebben, maar hier hoost het (niet gelogen) al onafgebroken vanaf een uur of half 5......soms wat harder, soms wat zachter.....daarnaast waait het ook nog eens behoorlijk.
Dan komt meteen het dilemma: ga ik wel of ga ik niet? Nu is lekker op de bank blijven "cocoonen" erg lekker, gordijnen dicht, kopje thee erbij, maar......ik moet toch deze week mijn 2 trainingen nog halen, anders loop ik meteen achter.....
Goed, renkleren aan, regenjas aan, mp3-speler mee en ook aan, en gaan met die banaan......heel eenvoudig schema vandaag: 5 minuten warmlopen, 8 x 1 minuut rennen, met telkens 2 minuten stevig doorwandelen er tussendoor...... en wat was het lekker toen ik eenmaal onderweg was..... en dan natuurlijk de voldoening als je drijfnat en moe thuiskomt: ik heb het toch weer voor elkaar gekregen, ik heb mezelf weten te motiveren om in dit hondenweer naar buiten te gaan.....er is nog hoop dat ik die 5 km ook ga lopen.
Morgen avondje relaxen, en eens een beetje fröbelen, tijd voor de kerstkaarten. De BigShot maar eens tevoorschijn halen en aan de gang gaan. Nu neem ik me dat ieder jaar voor en komt er zelden iets van zelfgemaakte kerstkaarten, maar we blijven pogingen ondernemen.
xxx- Maureen
Nu weet ik niet of jullie het weer een beetje gevolgd hebben, maar hier hoost het (niet gelogen) al onafgebroken vanaf een uur of half 5......soms wat harder, soms wat zachter.....daarnaast waait het ook nog eens behoorlijk.
Dan komt meteen het dilemma: ga ik wel of ga ik niet? Nu is lekker op de bank blijven "cocoonen" erg lekker, gordijnen dicht, kopje thee erbij, maar......ik moet toch deze week mijn 2 trainingen nog halen, anders loop ik meteen achter.....
Goed, renkleren aan, regenjas aan, mp3-speler mee en ook aan, en gaan met die banaan......heel eenvoudig schema vandaag: 5 minuten warmlopen, 8 x 1 minuut rennen, met telkens 2 minuten stevig doorwandelen er tussendoor...... en wat was het lekker toen ik eenmaal onderweg was..... en dan natuurlijk de voldoening als je drijfnat en moe thuiskomt: ik heb het toch weer voor elkaar gekregen, ik heb mezelf weten te motiveren om in dit hondenweer naar buiten te gaan.....er is nog hoop dat ik die 5 km ook ga lopen.
Morgen avondje relaxen, en eens een beetje fröbelen, tijd voor de kerstkaarten. De BigShot maar eens tevoorschijn halen en aan de gang gaan. Nu neem ik me dat ieder jaar voor en komt er zelden iets van zelfgemaakte kerstkaarten, maar we blijven pogingen ondernemen.
xxx- Maureen
zaterdag 7 september 2013
hardlopen
Al langere tijd loop ik er tegenaan dat ik wil gaan hardlopen. 2 jaar geleden al eens enthousiast begonnen: braaf goede schoenen gekocht, een loopschema gevonden/gedownload, en van start maar. Rustig opbouwen, niet te hard, maar toch, de tweede les, wat pijntjes. De tweede les nogmaals gedaan: de pijn werd alleen maar erger. Toch maar een afspraakje bij de fysio gemaakt: scheenbeenvliesontsteking (leuke voor scrabble of galgje..). Resultaat: stop maar, minstens een half jaar niet lopen.... Na een half jaar weer een poging, maar nee hoor: bij de tweede les weer afgehaakt.
Eigenlijk had ik de moed al een beetje opgegeven: dat hardlopen zou wel niets voor mij zijn.
Dit voorjaar kreeg ik last van mijn heupen, dus hup: weer fysiotherapie. Daar werd wat instabiliteit geconstateerd, dus flink oefenen. En warempel: ik begon het oefenen leuk te vinden. Zodra mijn klachten over waren, ben ik 2 x per week gaan sporten (in een clubje SportFit, onder begeleiding van een fysiotherapeut) om spieren en conditie te kweken. En stiekem begon het hardloopgevoel weer te leven. in mijn vakantie eens enkele keren de eerste les van het trainingsschema gelopen, en dat ging zonder pijn. Hoera.....zou het dan toch echt? Stiekem ook een keer de tweede les: hee, dat gaat ook goed.
He was nu tijd om echt te beginnen: met de clinic/cursus/workshop Start-to-run. Doelstelling van deze clinic is om over 6 weken 20 - 25 minuten aaneengesloten te kunnen hardlopen. Mijn doel ligt iets verder: in april '14 wil ik de Unicef-loop in Breukelen gaan lopen, en dan minstens 5 km.
Vandaag heb ik de eerste bijeenkomst gehad, en natuurlijk: het gaat niet erg vlot, daarvoor mis ik nog te veel conditie, maar ik kon de les uitlopen, en was eigenlijk al vrij snel weer hersteld (behalve mijn benen: die voelen erg zwaar aan...).
Komende week 2 keer zelfstandig lopen met een vastgesteld loopschema, en dan volgende week zaterdag weer een bijeenkomst.
Het ging niet soepel, kan ook niet, maar.....ik ben toch trots op mezelf, want ik ben met m'n luie achterwerk van die bank afgekomen, en ik heb die training volgehouden.
Ik heb het toch maar gedaan.
Eigenlijk had ik de moed al een beetje opgegeven: dat hardlopen zou wel niets voor mij zijn.
Dit voorjaar kreeg ik last van mijn heupen, dus hup: weer fysiotherapie. Daar werd wat instabiliteit geconstateerd, dus flink oefenen. En warempel: ik begon het oefenen leuk te vinden. Zodra mijn klachten over waren, ben ik 2 x per week gaan sporten (in een clubje SportFit, onder begeleiding van een fysiotherapeut) om spieren en conditie te kweken. En stiekem begon het hardloopgevoel weer te leven. in mijn vakantie eens enkele keren de eerste les van het trainingsschema gelopen, en dat ging zonder pijn. Hoera.....zou het dan toch echt? Stiekem ook een keer de tweede les: hee, dat gaat ook goed.
He was nu tijd om echt te beginnen: met de clinic/cursus/workshop Start-to-run. Doelstelling van deze clinic is om over 6 weken 20 - 25 minuten aaneengesloten te kunnen hardlopen. Mijn doel ligt iets verder: in april '14 wil ik de Unicef-loop in Breukelen gaan lopen, en dan minstens 5 km.
Vandaag heb ik de eerste bijeenkomst gehad, en natuurlijk: het gaat niet erg vlot, daarvoor mis ik nog te veel conditie, maar ik kon de les uitlopen, en was eigenlijk al vrij snel weer hersteld (behalve mijn benen: die voelen erg zwaar aan...).
Komende week 2 keer zelfstandig lopen met een vastgesteld loopschema, en dan volgende week zaterdag weer een bijeenkomst.
Het ging niet soepel, kan ook niet, maar.....ik ben toch trots op mezelf, want ik ben met m'n luie achterwerk van die bank afgekomen, en ik heb die training volgehouden.
Ik heb het toch maar gedaan.
donderdag 5 september 2013
Mijn eerste blog
Is bijna een feit: vandaag begint een nieuwe fase in mijn digitale carrière....
Waar ik van mijn dochter nogal eens te horen krijg dat ik achter loop (sorry, ik HEB en ik HOEF geen smartphone) en zelf ook wel merk dat ik alleen maar een "gebruiker" ben, kreeg ik toch het idee om meer met het internet te doen en meer contact met "de buitenwereld" te houden....
Dus HOERA, hier ben ik.
Abonneren op:
Posts (Atom)