vandaag

heb ik besloten mijn lay-out eens iets aan te passen. Ik heb blogs toegevoegd die ik, op mijn manier, volg. Er zijn er een paar die ik puur hobbymatig volg: Nanda, met haar leuke knutsels en frutsels en Noor!design met de leuke hobbymaterialen.
De overige 3 blogs die ik volg, zijn van 3 vrouwen die ik, ongeacht hun leeftijd, enorm bewonder om hun moed en doorzettingsvermogen.


Als eerste: leef lef.
Over een jonge vrouw die ongeneeslijk ziek is. Bij het eerste ontdekken van haar ziekte is ze begonnen met hardlopen. Het resultaat daarvan was vervolgens een sponsorloop, eerst aangesloten bij de Berekuilloop (2013), maar sinds 2014 een eigen evenement/.sponsorloop: de LEEFLEFLOOP op Het Lint, die dit jaar voor de tweede keer in deze vorm georganiseerd wordt.


Als tweede: mama Roos.
Een jonge vrouw, die in 2012 bevallen is van een premature babyboy. Gelukkig gaat het met die babyboy nu goed en is het een heerlijke dreumes geworden. Afgelopen jaar werd babyboy 2 geboren, stipt op tijd. De dapperheid waarmee zij een tweede zwangerschap is aangegaan, ondanks de onzekerheid, daar heb ik respect voor.


Als derde: mijn leven en alles wat daarbij komt kijken
Een nog jongere vrouw, die ik niet in real life ken, maar waarover ik op een paardenforum heb gelezen. Als ik lees met welke dapperheid zij de onderzoeken en ingrepen ondergaat, en hoe zij met veel doorzettingsvermogen ondanks alle ziekenhuisopnames, er in slaagde om haar eindexamen te halen, dan krijg ik kippenvel over mijn hele lichaam. Diep respect voor haar.


3 vrouwen, 3 verschillende leeftijden, 3 verschillende situaties, maar toch een overeenkomst: ziekenhuizen spelen een belangrijke rol in hun leven.


Nu kan je denk: tja, ramptoerisme, maar dat is het toch niet. Het is zuivere interesse over hoe het met hun gaat, hoe zij zich door moeilijkheden heen slaan, en op de een of andere manier geeft het mij kracht om mijn relatief kleine problemen makkelijker te relativeren.


Af en toe plaats ik eens een reactie op een van de blogs, soms alleen maar om even een hart onder de riem te steken, aan te geven dat je aan ze denkt, of ze sterkte te wensen.